سایفون: روش دم آوری قهوه

دم آوری قهوه

روش سایفون چیست؟

توضیح روش دم آوری قهوه سایفونی سخت نیست زیرا مبتنی بر فیزیک مایعاتی است که به انبساط و انقباض واکنش نشان می دهند. زیبایی سایفون این است که برای انبساط آب به حرارت زیاد متکی نیست. دو جزء باعث کار یک سایفون می شود و شامل دو ظرف است که آنها را در زمان های مختلف منتقل می کند. ظرف پایینی آب را که به زور وارد ظرف بالایی می شود نگه می دارد. از این روش دم آوری بیشتر برای قهوه اسشیالیتی یا دارای قیمت قهوه بالایی هستند استفاده میشود. اما شما میتوانید از این روش برای هر نوع قهوه دلخواهتان استفاده کنید

هر دوی این رگ ها توسط یک لوله کوچک به هم متصل شده اند که اجازه می دهد آب وارد رگ بالایی شود. یک منبع گرما در زیر ظرف پایینی باعث می شود که آب تا نقطه جوش گرم شود. انبساط چیزی است که آب را به قسمت بالایی وارد می کند. این جایی است که تفاله های قهوه ذخیره می شود و قهوه شما را دم می کند. منبع حرارت در این نقطه خاموش می شود و دما در ظرف پایین شروع به خنک شدن می کند.

همانطور که خنک می شود، قهوه به خلاء تبدیل می شود که از طریق عمل مویرگی قهوه را به داخل محفظه پایین می کشد. بقیه هم نیروی جاذبه و هم خلاء هستند که به قهوه شما اجازه می دهد از طریق فیلتری که قسمت تخلیه بالایی را می پوشاند مکیده شود. پس از این، قهوه آماده نوشیدن است.

برای استفاده از این روش فرقی نمیکند که هنگام خرید قهوه ٫ دانه قهوه عربیکا یا قهوه روبوستا خریداری کنید. در هر صورت میتوانید از این روش استفاده کنید.

روش دم آوری قهوه با سایفون

دم آوری قهوه
سایفون
روش دم آوری قهوه
نحوه کار با سایفون
کار کردن با سایفون
قهوه گران قیمت
دم کردن قهوه

چرا قهوه را دوبار هم میزنیم؟ مکانیسم چیست؟

اولین هم زدن بعد از بالا آمدن آب به قیف انجام می شود. این برای گاز زدایی از ذرات قهوه با اجازه دادن به قهوه آسیاب شده با آب جوش و برای آغشته کردن قهوه به طور یکنواخت با آب است.

هم زدن دوم تکرار اولین است، اما به اطمینان از گاز زدایی کامل و ترویج فیلتر مناسب قهوه کمک می کند.
با هم زدن ماهرانه سایفون ساز با کاردک بامبو، ذرات قهوه کاملاً گاز زدایی شده و شروع به جمع شدن روی فیلتر می کنند، از ذرات سنگین تر و بزرگتر گرفته تا ذرات کوچکتر.

از طریق این فرآیند، یک لایه فیلتر به طور طبیعی توسط ذرات قهوه روی فیلتر ایجاد می‌شود و طعم نامطلوب در «فیلتراسیون جذب» و «فیلتراسیون عمقی» فیلتر می‌شود.
این تکنیک، بر اساس درک عمیق مکانیسم دم کردن قهوه سایفون، منجر به یک فنجان لذیذ می‌شود و تنها با مخلوط کردن تصادفی قهوه نمی‌توان به چنین طعمی پی برد.

اندازه گیری آب گرم

قهوه سایفون (قابله خلاء) یک روش دم کردن است که شامل فرآیند مخلوط کردن قهوه با آب جوشی است که از طریق سایفوناژ از فلاسک بالا می رود تا قهوه را استخراج و فیلتر کند.
در روش های قهوه سایفون ژاپنی، قهوه را دو بار با استفاده از کفگیر بامبو هم می زنند، درست مانند استفاده از چاپستیک های توسعه یافته در فرهنگ ژاپنی.

هم زدن

هم زدن یک کار دستی ظریف است. این به سادگی مخلوط کردن قهوه نیست.
وقتی در مرحله اول بیش از حد مخلوط کنید تا قهوه آسیاب شده را با آب داغ آغشته کنید، باعث کدورت و طعم نامطلوب می شود.

تنظیم جدول

قهوه سایفون (وکیوم دیگ) یک روش دم کردن است که شامل فرآیند مخلوط کردن قهوه با آن است
آب جوش از طریق سایفون از فلاسک بالا می رود تا قهوه را استخراج و فیلتر کند.
در روش های قهوه سایفون ژاپنی، قهوه را دو بار با استفاده از کفگیر بامبو هم می زنند، درست مانند استفاده از چاپستیک های توسعه یافته در فرهنگ ژاپنی.

قهوه اسپشیالیتی

تاریخچه دم آوری قهوه به روش سایفون

طرح اولیه قهوه‌ساز سایفون در واقع توسط یک مخترع آلمانی به نام S. Loeff طراحی شد و در سال 1830 ثبت اختراع شد. این یکی از اولین کسانی بود که از خلاء برای دم کردن قهوه استفاده کرد.

جیمز آر. نپیر دستگاه قهوه ساز ناپریان را در سال 1840 ایجاد کرد، اما متأسفانه این دستگاه نیز به ثبت نرسید. در عوض، با بسیاری از اختراعات ناپیر از جمله بسیاری از نوآوری های بخار که نمی توان به درستی تصور کرد، فراموش شد. اختراعات او حتی شامل یک موتور هوای گرم (1853-1857) و همکاری با پروفسور ویلیام جان مکورن رانکین بود که می توانست موتورهای بخار را با قدرت خروجی بیشتر جایگزین کند.

ناپیر همچنین یکی از اولین کسانی بود که در دهه 1850 به توسعه گانشی پوشیده از آهن معروف به Erebus کمک کرد. گذشته از این، اعتبار اغلب به سرقت رفته اغلب به ماری فانی آملن ماسوت می رسد. واقعیت موضوع ممکن است مبهم به نظر برسد، اما تاریخ ثابت می‌کند که یک ایده خوب، سعادت شخص دیگری است. به نظر می رسد که ماری ماسوت ثبت اختراع آلمانی دهه 1830 از لوف را دیده بود که در یک چاپ مجدد فرانسوی از پتنت در سال 1838 فهرست شده بود.

از قضا این یک کپی دقیق از کپی لویی فرانسوا بولانجر از حق اختراع دستگاه قهوه سایفون لوف بود که لویی در سال 1835 در فرانسه ثبت اختراع کرد! خب، همانطور که در داستان پیش می‌رود، دستگاه قهوه سایفون با نسخه Massot که بیشتر با تاج فلزی تزئینی و ظروف شیشه‌ای بادکنکی شکل تزئین شده بود، دستخوش ارتقاء و اصلاح طراحی دیگری شد. این اختراع با نام هنری مادام واسیو با صدای نسبتاً چشمگیر ماری ثبت شد.

این اختراع که در سال 1841 در لیون فرانسه به ثبت رسید، اختراعی بود که برای همه قهوه سازهای سایفونی در این عصر مورد توجه قرار گرفت. از آنجایی که ماری ماسو یک جامعه شناس و نجیب زاده شناخته شده با چندین اشراف فرانسوی آن دوره بود. اختراع او برای تحت تاثیر قرار دادن مهمانانش با استفاده از یک اختراع کمتر شناخته شده و بهره برداری از آن برای جلب لطف نجیب بود. او نمی دانست که اختراع او درست زیر پایش توسط دیگری در سال 1842 به سرقت رفته است!

به نظر می‌رسد که ژان باپتیست آگوستا فورتانت، قلع‌ساز حرفه‌ای، روشی را برای خاموش کردن خودکار چراغ نفتی زیر ظرف سایفون اختراع کرده بود و هنوز طرح دزدیده شده ماسوت را بهبود بخشیده بود. در واقع، تقریباً مشابه نسخه Massot بود، با این تفاوت که هیچ تاج یا شیر ریختن ندارد. به نظر می رسد که این طرح توسط یک فرانسوی دیگر به نام ژان باپتیست آگوستا سولیل در همان سال بیشتر مطرح شد.

اما اینجاست که داستان دقیقاً به طراحی آلمانی بازمی‌گردد… از آنجایی که سولیل اتفاقاً اشاره کرد که می‌خواست نسخه‌ای از قهوه‌ساز سایفون را که توسط یک فیزیکدان آلمانی به نام یوهان گوتلیب کریستین نورنبرگ اختراع شده بود، رایج کند. اتفاقاً در سال 1929 برای تحصیل به فرانسه آمد. برای اینکه داستان خیلی کمرنگ نشود، پیچش بسیار عجیبی وجود دارد که حول این موضوع می چرخد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.