درباره قهوه ترک بیشتر بدانید

تاریخچه قهوه ترک

قهوه ترک بخش بزرگی از فرهنگ ترکیه است و این یک رسم است که آنها برایشان عزیز هستند. این کشور به قدری شیفته این نوشیدنی است که کلمه ترکی برای صبحانه “kahvalti” به معنای واقعی کلمه “قبل از قهوه” است و کلمه قهوه ای “kahverengi” به معنای قهوه رنگی است. به همین دلیل واردات قهوه عربیکا و قهوه روبوستا به این کشور افزایش یافته است.

خرید قهوه ترک و نوشیدن آن که غرق در فرهنگ و تاریخ غنی است، بسیار بیشتر از یک نوشیدنی صبحگاهی است، این قهوه سرشار از سنت هایی است که در طول اعصار از اجدادی به اجدادی منتقل شده است. در واقع، قهوه ترک به قدری منحصر به فرد است که در سال 2013 در فهرست میراث فرهنگی ناملموس یونسکو ثبت شد، به دلیل شیوه های منحصر به فردی که در تهیه و ارائه انجام می شود.

قهوه ترک چیست

قهوه ترک چیست؟

به طور معمول، قهوه ترک از دانه عربیکا به دست می آید – اما بسیار بیشتر از این است. معنای واقعی قهوه ترک از روش غیرمعمول ایجاد نوشیدنی می آید.

برای شروع، دانه ها باید با یک هاون و هاون یا به طور سنتی تر، آسیاب قهوه ترکی به صورت پودر درآیند.

سپس، دانه ها را به یک قابلمه مسی معروف به «cezve» که حاوی آب سرد و صاف شده است، اضافه می‌کنند، اگر شکر بخواهید، در این مرحله نیز اضافه می‌شود (شکر هرگز بعد از آن اضافه نمی‌شود، زیرا باعث ایجاد مزاحمت می‌شود. ته فنجان).

پس از اتمام این مراحل، قابلمه را روی حرارت متوسط ​​قرار می‌دهیم تا جا بیفتد و مایع شروع به کف کردن کند، پس از اینکه این اتفاق افتاد، از روی حرارت برداشته شده و هم می‌شود. سپس سزو دوباره روی حرارت اضافه می شود و این مرحله چند بار تکرار می شود تا مایع به روش سنتی قهوه ترک غلیظ شود.

پس از پایان دم کردن، گلدان را به مدت یک دقیقه می‌گذاریم تا خنک شود و اجازه می‌دهیم تا دم‌نوش به ته بیاید.

سرو قهوه ترک

سرو قهوه ترک

به‌طور سنتی، قهوه ترک در فنجان‌های دمیتاس سرو می‌شود و با دقت ریخته می‌شود تا از تفاله‌های زیاد جلوگیری شود. با وجود فنجان‌های کوچکی که در آن سرو می‌شود، ممکن است شما را شگفت‌زده کند که بدانید در واقع آن را مانند اسپرسو نمی‌نوشید و اگر بنوشید، احتمالاً در این فرآیند تفاله‌های قهوه زیادی می‌نوشید. قهوه ترکی برای مزه کردن و چت کردن با دوستان قدیمی و جدید ساخته شده است، و معمول است که تا یک ساعت آن را بنوشید و اجازه می دهد مکالمه بین جرعه های کوچک و ظریف جریان یابد.

معمولاً می‌توانید انتظار داشته باشید که یک لیوان آب و گاهی اوقات یک شیرینی مانند دمنوش ترکی نیز همراه قهوه سرو شود تا طعم قوی و شدید آن را خنثی کنید.

قهوه ترک می تواند آینده شما را نشان دهد

اگر فکر می کردید که زمین های موجود در کف فنجان فقط برای دور انداختن است، در اشتباهید. درست مانند برگ های چای، تفاله های آن در واقع برای فال گیری استفاده می شود. در واقع، این کار به قدری در ترکیه انجام می شود که اکنون برنامه هایی در دسترس هستند که می توانید از ته فنجان خود عکس بگیرید و برای تجزیه و تحلیل آن را برای فالگیر ارسال کنید.

قهوه ترک

تاریخچه قهوه ترک

ریشه قهوه ترک به سال 1555 باز می گردد، زمانی که تاجران سوری آن را به استانبول آوردند. پس از اینکه به استانبول وارد شد قیمت قهوه زیاد بود و توسط تاجر ها و افراد ثروتمند خریداری میشد. سپس، در اواسط قرن هفدهم، به بخشی ضروری از مراسم دربار عثمانی تبدیل شد و سلطان توسط قهوه‌سازهای شخصی خود، قهوه‌ای تشریفاتی سرو می‌شد.

برخی از آداب و رسوم تاریخی قهوه نیز بخشی از ازدواج شدند، جایی که زنان در مورد دم کردن قهوه ترک آموزش می دیدند و خواستگاران احتمالی او را بسته به اینکه چقدر می تواند نوشیدنی سنتی درست کند قضاوت می کردند. جالب اینجاست که در دنیای امروز، عناصری از این رسم همچنان پابرجاست و مرسوم است که هنگام خواستگاری زن، عروس برای تهیه و سرو قهوه برای خانواده و همسر احتمالی خود باشد. داستان از این قرار است که اگر او آن را به درستی دم کند، آماده ازدواج است.

قهوه خانه ها حدود پنج قرن پیش به ترکیه آمدند و از محله Tahtakale شروع شدند. این مکان‌ها به‌عنوان مکان‌های گردهمایی اجتماعی، صرفاً برای مردان آغاز شد، و زنان معمولاً از نوشیدنی در خانه لذت می‌برند. قهوه خانه های ترکیه همچنین بخش مهمی از حفظ تاریخ شفاهی این کشور بودند، زیرا در زمان امپراتوری عثمانی مکان هایی برای داستان سرایی و فولکلور بودند.

اگر تاریخ قهوه ترک شما را مجذوب خود کرده است، چرا تاریخ کلی قهوه را بررسی نکنید؟

انواع قهوه ترک

تمام قهوه‌های ترک در «سزو» و با همان روشی که قرن‌هاست انجام می‌شود، تهیه می‌شود. با این حال، تغییرات جزئی در این نوشیدنی وجود دارد که رایج ترین انواع قهوه ترک عبارتند از:

قهوه Menengiç

قهوه Menengiç به هیچ وجه از دانه های قهوه تهیه نمی شود، بلکه از دانه های درخت Pistacia terebinthus تهیه می شود. به این ترتیب، این نوشیدنی حاوی کافئین نیست، اما طعم بسیار میوه ای دارد که بسیاری از مردم از آن لذت می برند. Menengiç به روش سنتی ترکی تهیه می شود.

قهوه دیبک

قهوه دیبک که از آن به عنوان “زمین سنگ” یاد می شود، زیرا با یک هاون سنگی در هاون سنگی ساخته می شود، یک نوع سبک تر از قهوه ترک هم از نظر طعم و هم از نظر رنگ است. علاوه بر این، همچنین گفته می‌شود که ضخیم‌تر با طعم خامه‌ای است، بنابراین برای کسانی که می‌خواهند فنجانی با شدت کمتری داشته باشند، گزینه بهتری است.

قهوه میرارا

Mirra به معنای واقعی کلمه به “تلخ” ترجمه می شود که به دلیل طعم قوی و شدید آن مناسب است. دانه ها دو بار تفت داده می‌شوند و نه به‌اندازه ریز آسیاب می‌شوند و طعم تلخ‌تری به آن می‌دهند و به همین دلیل، هل و سایر ادویه‌ها به آن اضافه می‌شود تا به خوبی گرد شود.

روی شن / زغال سنگ / خاکستر

این نوع قهوه نیست، اما قهوه ترک را می توان به سه روش مختلف، روی شن، زغال سنگ یا خاکستر طبخ کرد که هر کدام طعم متفاوتی دارند. سنتی ترین گزینه ماسه است و بیشتر خانه ها آن را به سادگی روی اجاق گاز می پزند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.